|
| Ana
Sayfa >> Hikaye
|
Kırmızı Araba |
Arkadaşım Zafer dört yıldan bu yana
kansere karşı hayat mücadelesi veriyordu. Diğer
arkadaşlarımla birlikte onu ziyarete gittiğim bir gün
çocukluk düşlerimizden söz ediyorduk. Zafer başını
pencereye doğru çevirdi. Gözleri çok uzaklarda, sesi
sitem dolu #8220;Ben, kumandalı, kırmızı bir oyuncak
arabamın olmasını isterdim hep; ama doğum günümde ne
istediğimi söylersem; dileğimin gerçekleşmeyeceği
korkusuyla hiç kimseye söyleyememiştim bunu. Bu nedenle
de asla radyolu, kırmızı bir oyuncak arabam
olmadı.#8221; dedi.
Zafer#8217;i ziyaretimden
birkaç gün sonraydı. Çok sevdiğim dondurmayı almak için
sırada beklerken birden dondurmacının vitrinindeki
kırmızı oyuncak arabayı gördüm.
Yanına da bir not
iliştirilmişti: #8220;Dondurmanızı alırken vereceğimiz
kuponu doldurmayı unutmayın, belki de çekiliş sonunda bu
kumandalı araba sizin olabilir.#8221;
Hemen
Zafer#8217;in sözleri geldi aklıma. Birkaç hafta boyunca
sürekli dondurma alıp, verdikleri kuponları doldurdum.
Hiçbir çekilişte de kazanamadım. Bu kırmızı arabayı
mutlaka Zafer#8217;e almalıydım.
Dördüncü haftanın
sonunda artık çekilişte kazanmaktan ümidimi
yitirmiştim.
Dükkan sahibi ile konuşarak bana bu
arabalardan bir tanesini satmalarını rica
ettim.
Dükkan sahibi dört haftadır her gün dondurma
alıp, kuponları doldurduktan sonra büyük bir heyecanla
çekiliş sonuçlarına baktığımın gözünden kaçmadığını
söyledi.
Ardından da gözlerimin içine bakarak:
#8220;Söyler misiniz, neden bu kadar çok istiyorsunuz bu
arabayı?#8221; diye sordu.
Gözlerimden süzülen
yaşlara aldırmadan ona arkadaşımdan söz ettim. Çok
etkilenmişti. #8220;İstediğiniz oyuncak arabayı
verdiğiniz adrese göndereceğim.#8221; dedi. Büyük bir
mutlulukla evime geldim.
Ertesi gün Zafer#8217;i
ziyarete gittiğimde gözleri ışıl ışıldı. Elindeki
kırmızı oyuncak arabayı göstererek küçük bir çocuk
heyecanıyla: #8220;Bak#8221; dedi. #8220;Bunca yıl
bekledim; ama nihayet dileğim gerçekleşti, hem de tam
istediğim gibi!#8221;
Ertesi günü postacı bir zarf
uzattı elime. Açıp okumaya başladım:
#8220;Sevgili
Adem, benim annem ve babam da kanserdi ve ikisini de,
altı ay gibi kısa bir sürede kaybettim. İkisi için de
çok çabaladım; ama doğrusu dostlarımın sevgisi ve
cömertliği olmasaydı hiç bir şey yapamazdım. Gerçek
dostlarım olduğu için kendimi hep şanslı hissettim.
Zafer de senin gibi bir dostu olduğu için çok şanslı. En
iyi dileklerimle. Yavuz#8230;#8221;
Dondurma
dükkanının sahibiydi mektubu yazan. Bonita L.
Anticola#8217;dan adapte edilerek
| |
| Birde Bu Hikayelere Göz Atın |
|
| |
|
